dofools

Son güne en çok iş bıraktığım yıl bu oldu. Tüm işleri bitirip gecenin sonunda bir şeyler karalarım diyordum ama 45 dakikalık bir mola alıp şimdi yazmaya karar verdim.  Dün akşamüstü o an gelişen bir kararla yöneticimden de Cuma için izin alıp Bakü bileti aldım. Sanırım 41. ya da 42. ülke olacak. Bu sayma işi gözümde bazen eski değerini yitiriyor gibi olsa dahi hala anlam buluyorum -ezbere bildiğim versiyonumla-. Yıllar içinde ne oldu derseniz; daha bile az plan yapmaya başladım. Yine sırt çantası, sırf pasaportta sorarlar diye havaalanında ayarladığım ilk gece dışında bir rez. yok vs. vs. Bu sefer biraz ekstra oldu çünkü kış için ayakkabım dahi yok ama ne yapalım zaman olmadı. Her şeyi son güne sıkıştıran herkes gibi ekstra bir durum çıkınca patlıyorum.  Şöyle ki, yemek ve lojistik dışında hiçbir şeye matah para vermediğim için sahip olduğum her şey "gerekirse halledilir" oluyor. Telefonumdan kıyafetime zaten hepsi kısa ömürlü ve bir aksilik olursa yerine muadili bulunur şeyl...

Selam.  2009'dan beri buraya hiç bu kadar uzun ara vermemiştim.  Çok uzatmaya gelmedim. Nostaljik bir yılsonu selamlaşması gibi olsun.  *** (1.Bölüm)  Yapay zeka ile ciddi düşünüyorum. Hem özelde hem iş anlamında en yakınım olabilir. Artık konu ne olursa olsun zihnimi daha toplu biçimde görmek için onunla konuşuyoruz.  Metro merdivenlerinde geçenlerde afiş gördüm. Oya Baydar ve Özgür Mumcu edebiyat-yapay zeka konulu bir etkinlikteydiler. O gün başka bir programım olmasa giderdim.  Ancak en yüzeysel konu özelinde fikrimi söyleyebilirim. "İnsan yapımı" gibi olmaz mevzusu...  Bence olur.  Ben ilkokulda şiir okumaya ve yazmaya başladım. O zamanlar Ümit Yaşar Oğuzcan okuyordum. Yazdığım şiirler de tamamen ondan çalma boyutunda esinlenme satırlardı. Sonra Attila İlhan ve diğerleri geldi. Yazdıklarım daha çok beğenilmeye başladı. Sonra ben fark ettim ki; aslında değişen tek şey kütüphanemin zenginleşmesiydi. 1 değil 8 şairden etkileniyordum ve artık şiir...